Archiwum kategorii: OUTOODR

Kucharzenie polowe

To bardzo fajny sposób na spędzenie czasu na łonie przyrody.
Po pierwsze spędza się ten czas w naturalnym otoczeniu.
Po drugie coś konkretnego się robi co ma fajny finał.
Po trzecie można prosto i smacznie zjeść.

Same zalety!

Poniższy wpis nie będzie standardowo podzielony. A to ze względu, że podaję tu tylko pomysły na kucharzenie no i naukowe wyjaśnienie.
Chociaż muszę tu wspomnieć, że oczekiwanie na pyszny wypiek i inne to świetne ćwiczenie, aby dziecko miało niższą preferencję czasu.

Ale przejdźmy już do samych przepisów.

Kowbojska fasolka

Pomysł na kowbojską fasolkę wziął się z naoglądania się westernow

Do jej wykonania potrzebne będą:
– puszka fasolki
– puszka pomidorów (najlepiej krojonych)

Wymieszaj fasolkę i pomidory ze sobą, podgrzej na ognisku i tyle.
Jeśli chcesz możesz potrawę doprawić ulubionymi przyprawami.

Cebulowe krążki

Cebulowe krążki + podpłomyki

Do ich wykonania będą potrzebne:
– jak największa cebula
– jak najcieńsze plasterki boczku
– wykałaczki

Cebulę krój na plasterki, tak aby później można było z niej wyjąć krążki.
Następnie takie krążki owij plasterkami boczku.
A żeby wszystko się trzymało złącz to wykałaczkami.

NAUKOWO

Pewnie zastanawiasz się co można z takiego kucharzenia polowego wyciągnąć.
Jest coś takiego jak niska preferencja czasowa (występująca u inwestorów). Jest to powstrzymanie się od natychmiastowego konsumowania dóbr na korzyść większej korzyści w przyszłości.
Plusy z oczekiwania na większe dobro przez dziecko opisałem TU.
Dziecko, które uczestniczy w takim przygotowywaniu potraw i czekaniu na finalny efekt uczy się, że warto czekać na większe i lepsze dobro.
Tylko trzeba mu to powiedzieć żeby było tego oczekiwania świadome.

Ten czas można poświęcić na rozmowę z nim (pytanie się go o jego myśli – upraszczam), czyli tworzenie z nim relacji.

Jeśli rodzic nie ma czasu dla dziecka, ono kiedy dorośnie nie będzie miało go dla niego.

Królowe ognisk – kiełbaski!

Jedzonko w lesie

Uwaga!
Przedstawione pomysły poniżej nie są propozycjami.
Sam musisz osądzić co będziesz robił.
Jeśli chcesz spożywać coś, weź pod uwagę możliwe alergie/nietolerancje pokarmowe, które mogą ci zaszkodzić.


Kieruj się zdrowym rozsądkiem!

Las sosnowy, w nim też można śmiało znaleźć jedzonko

Wybierając się do lasu większość ludzi nie jest w ogóle świadoma, że las oferuje mnogość przysmaków. Tylko trzeba o tym wiedzieć, trzeba też wiedzieć jak je przyrządzić żeby były pyszniutkie.

Mniejsi i Więksi ludzie

Postanowiłem połączyć te działy wpisu.
W lesie jest mnóstwo roślin, które można spożywać.
Tylko pamiętaj, jeśli wobec czegoś nie jesteś pewny nawet tego nie ruszaj.

Moim ulubionym pokarmem są pokrzywy.
Najlepiej zbierać je kiedy są młodziutkie jednak w starszych liście będą jeszcze spoko.
Można z nich zrobić wywar, który można pić, można też zrobić z nich placuszki.
Jeśli uznasz, że chcesz z nich coś robić i nie wiesz co, internet jest pełen przepisów na ich przerobienie.

Młodziutka pokrzywa

Następnym moim ulubionym pokarmem są liście mlecza.
We Francji są nazywane sałatą rukolą (chyba, choć bardzo mi się wydaje).
Można je jeść na surowo.
Ale nie tylko to w mleczu lubię.
Uwielbiam też syrop z jego kwiatów z dodatkiem goździków (goździk działa przeciwbakteryjnie)

Tylko nie pomyl mlecza!

Syrop z mlecza + goździki = pychota


Jeżyna
Oczywiście ma pyszniutkie owoce, ale czy wiedziałeś także o tym, że można spożywać jej liście?
Tak, można z nich przygotować wywar i pić go.
Jeżyna posiada również w sobie witaminę K potrzebną do syntezy osteokalcyny. Jej niedobór wpływa na osłabienie kości.
Jeżyna pozytywnie też wpływa na proces odchudzania, tylko mówię.
Czemu nie być grubym przeczytasz TU. Poza tym to niezdrowe.

Kasza
Tu niespodzianka bo taką kaszę trzeba zabrać ze sobą, ale jeśli mowa o kaszy gryczanej to ma w sobie dużo flawonoidów.

Kasza gryczana + papryka w occie

Dzika róża
Posiada w sobie flawonoidy jednak jest chwalona głównie za ilość witaminy C.
O witaminie C możesz poczytać TU.
Jest jadalna na surowo jednak trzeba pamiętać, aby nie jeść jej nasion.
Posiadają włoski, które powodują niemiłosierne swędzenie.
Można z niej robić nalewki, konfitury, przepisy znajdziesz w internecie.

Owoce róży psiej (rosa canina), najpopularniejsza w Polsce

Czarny bez
To bardzo fajna roślina.
Można przetwarzać jej kwiaty jak i owoce. Syrop z kwiatów działa na układ oddechowy.
A same kwiaty na krzewie niesamowicie pachną.

Kwiaty czarnego bzu


Jeśli chcesz posadzić u siebie wyrośnięty już krzew czarnego bzu, ale nie masz czasu na kopanie itd.
Drobna wskazówka.
Gotowy krzew z korzeniami można postawić w miejscu dla niego przeznaczonym i wystarczy bryłę z korzeniami obsypać na przykład chwastami. Te zamienią się w ziemię za kilka miesięcy, a korzenie wrosną w glebę.

Śmieszny obrazek opisujący czynności potrzebne do posadzenia krzewu czarnego bzu (chociaż nie lubię tego tekstu)

Naukowo

Wymienione rośliny (i z tego co wyczytałem wszystkie inne) mają w sobie flawonoidy.
Pomagają roślinom mieć piękniutki kolor, pomagają im też żeby nie były podatne na infekcje.
No mnóstwo korzyści z nich mają.

A jak działają na człowieka flawonoidy?
Na przykład opóźniają proces starzenia się, albo działają przeciw rakowi.
Jednak to nie jedyne zbawienne działania.
Działają również pozytywnie na obniżenie ciśnienia, ujędrniają żyły itp.

Są różne rodzaje flawonoidów, opiszę jedynie dwa jednak pamiętaj, że jest ich więcej.
Antocyjany
O nich dowiedziałem się jako o pierwszych przy okazji czytania o czeremsze.
Powodują poprawę wzroku poprzez stymulację krążenia w gałce ocznej.

Kannaflawiny
Lubię je bo pisałem artykuły o leczeniu stwardnienia rozsianego. W sumie głównie dlatego.
Ten rodzaj niweluje stany zapalne i działa na szkodę infekcji.

Mnóstwo jest rodzajów flawonoidów, a te wpływają pozytywnie na organizm człowieka.
Korzyści z pochłaniania wraz z jedzeniem związków flawonowych jest mnóstwo. Wymienianie ich można zacząć od tego, że są naturalne, a jak naturalne to metabolizują się szybko i w całości. A na tym przede wszystkim warto żeby zależało człowiekowi.

Grywalizacja

Termin wywodzący się z angielskiego gamification.
To bardzo fajne narzędzie do samo-motywowania się przez ludzi przy wykonywaniu nawet nudnych zajęć.
Poniżej dam tylko po jednym przykładzie jej zastosowania przy dużych i małych ludziach, w których sam uczestniczyłem. A części naukowo tutaj nie będzie.
Inne sposoby jej zastosowania zależą jedynie od Twojej wyobraźni.

2008 rok – po raz pierwszy zetknąłem się z przyznawaniem punktów na tym kursie – było bardzo gorąco

Nie pamiętam kiedy dokładnie zetknąłem się z tym terminem jednak pamiętam kiedy zetknąłem się z jego „mechaniką”. Był to rok 2008 kiedy to z kolegami wykonywaliśmy momentami nudne czynności i dopingowaliśmy się przyznawaniem „punktów do lansu”.
To była bardzo subiektywna ocena kto ile aktualnie zdobył jednak bardzo nam pomagała w cięższych chwilach.
Co ważne, każdy mógł je przyznać.

Duzi ludzie
U nich sprawa jest prosta, wystarczy żeby nawet jedna osoba zaczęła takie punkty z rzadka przyznawać podczas czegoś mozolnego i miała drugą osobę, która zacznie to naśladować.
Wtedy przychodzi więcej ludzi, którzy naśladują daną pozytywną czynność.

To zwykła psychologia.
Zawsze potrzebny jest pierwszy naśladowca żeby następni ludzie przyłączyli się do danego „wydarzenia”.

Spróbuj 🙂

Mali ludzie
Raz byłem opiekunem na koloni w górach.
Moja była grupa dziewięciu 11 latków i jednego 10 latka.
Mimowolnie zacząłem przyznawać chłopakom „punkty do lansu” co bardzo im się spodobało. Tak bardzo, że sami zaczęli sobie je przyznawać ja już nie musiałem w tym uczestniczyć.

Dodatkowo całą kolonię wpajałem im poczucie sprawczości (o sprawczości możesz poczytać TU). Że każdy na wycieczce musi nosić swój plecak bo jak spadnie (nie daj Boże) i będzie musiał sam czekać na pomoc to dalej będzie miał wodę do picia, jedzenie i kurtkę. Będzie mógł sobie sam pomóc, jeśli będzie mógł działać.
Zabawnie się stało podczas wycieczki, kiedy równoległa grupa dziewczynek poprosiła moich chłopaków żeby ponieśli im plecaki… odmówili. 😀
Kiedy byłem wolontariuszem często mówiłem NIE, tylko mówię.
W każdym razie idąc na górę żaden nie narzekał tylko nawzajem motywowali się przyznając sobie punkty.

Tak więc niesamowicie polecam grywalizację jako skuteczne narzędzie do samo-motywowania się ludzi. To niesamowicie skuteczne narzędzie w walce z mozolnością i nudą jakiegoś czasu.

Odpoczynek w ciszy

Więksi ludzie
To bardzo fajne kiedy można odpocząć sobie po jakimś wysiłku.
Najlepiej w ciszy, a najlepiej zrobić to w lesie (ze względu na fitoncydy – fragment „naukowo”).
Bardzo dobrym pomysłem jest nawet przespanie się w lesie choćby jedną noc żeby nawdychać się ich bardzo dużo
Pomocne będą w tym owiane sławą hamak i reszta do niego. Jednak jeśli ich brak nic straconego!
Równie dobrze do tego nada się karimata rozłożona na ziemi, lub w ostateczności usypane liście, na których można ciepło się położyć.

Kiedyś znalazłem kawały kory ze spróchniałej sosny i uznałem, że wybuduję z nich swoje małe schronienie na noc

Mniejsi ludzie
Rozwijające się małe dzieci i ludzie z różnymi dysfunkcjami umysłowymi potrzebują ciszy.
To w niej możliwy jest odpoczynek dla obciążonego mózgu.
Obecnie jesteśmy wystawieni na mnóstwo alarmujących dźwięków (ryczące pojazdy, głośna muzyka itd. sam wiesz lepiej co Cię otacza 🙂 ).
Tak więc zaserwowanie ciszy takiemu mózgowi wpływa na niego zbawiennie.

Wspomnienie:
Pamiętam jak mieszkałem na osiedlu (nie powiem gdzie bo wstyd) obok bloku, gdzie była patola. Co sobotę puszczali głośno muzykę z balkonu zamiast ją puścić obok siebie bo stali przed klatką, no ale nie można wymagać od nich myślenia.
Skutecznie dbali żeby ich mózgi nie były za duże, to trzeba im przyznać.

Zdjęcie zrobione podczas zajęć dla autystyka, podczas których nauczył się sam jeść jagody i robić supełek (niestety nie mam za dużo zdjęć z tych zajęć)

Naukowo
Nawet dwie godziny ciszy dziennie powoduje wzrost neuronów w mózgu.
Po raz pierwszy zaobserwowano to u szczurów poddanych działaniu ciszy. Po jakimś czasie sprawdzono jaki miało to na nie wpływ. Zaobserwowano wzrost komórek mózgowych w hipokampie (odpowiada za emocje, orientowanie się w terenie itd.).
Jednak taki wzrost jest tylko możliwy w ciszy. Co za tym idzie możliwa jest regeneracja komórek mózgowych dzięki niej.

Zabawa na śniegu

1. Więksi ludzie

„Wypad” w dzicz może być niezapomnianym przeżyciem.
Czasem taki „wypad” może być nazwany „męską przygodą”. Zwłaszcza, jeśli nocuje się w śniegu w spartańskich warunkach.
Może to być coś niesamowicie fajnego, tylko trzeba się do tego odpowiednio zabrać.

Upuściłem kiedyś te rękawiczki i nie chciało mi się ich już podnieść, kiedy sobie to uświadomiłem szybko się zebrałem w sobie i zacząłem działać

Na początku dobrze jest znać chociaż podstawy.
Podstawy takie jak:
– kiedy jest zimno chce się mniej pić, ale z kolei energia bierze się z jedzenia,
– ciało produkuje ciepło, więc jeśli z kimś jesteśmy i śpimy bez żadnego okrycia warto spać stykając się plecami (na nerkach jest jedno z miejsc większego rozprowadzania krwi),
– kiedy jest bardzo mroźno, ktoś uznaje, że jest mu zimno i kucnie sobie na chwilę to jest pierwsza faza umierania, trzeba się przed tym bronić przyjmując np. jakąkolwiek dawkę ciepła.

Sam mogę przyznać się do trzech takich momentów kiedy było mi już wszystko jedno i chciałem „tylko” na chwilkę usiąść.

Ok, kiedy już jakieś podstawy mamy możemy zabrać się za dalszy ciąg
A będzie on bardzo prosty bo będzie jedynie mówił o niektórych sposobach na nocleg.

1. To nocleg z osłoną od wiatru i izolacją od podłoża, przez które można się niesamowicie wyziębić.
Do „materaca”, który izoluje świetnie nadają się gałęzie iglaków (np. świerk). Jednak mogą to też być grubo ułożone trawy.

2. O tym wspomniałem wcześniej. A mianowicie, jeśli jesteśmy z kimś na czas snu można się połączyć wspólnie plecami. To właśnie na dole pleców (upraszczam) znajdują się nerki, które mają jedno z największych rozprowadzań krwi, dzięki temu mogą przekazywać z łatwością ciepło.

O takim iglo zaraz przeczytasz

3. Budowa iglo, w którym będzie się spało. Jeśli ma otwarty otwór wejsciowy nie będzie działało na rzecz gromadzenia ciepła. Będzie za to takie iglo skutecznie osłaniało przed lodowatym wiatrem i opadem śniegu.


2. Mniejsi ludzie

Tu zupełnie inaczej aktywność na śniegu wygląda, bo jest o wiele łatwiejsza.
Dla ludzi z mniejszym zakresem motoryki (ruchu) idealnym rozwiązaniem będzie zwiększenie ilości odbieranych bodźców. Piszę tu o niesamowitych ograniczeniach.

Nawet dotknięcie zimnego śniegu może być takim zwiększeniem.

Tak samo u dzieci, u których mózgi się dopiero rozwijają dotykanie zimnego śniegu stymuluje rozwój połączeń nerwowych.
Nie tylko w mózgu, lecz także w miejscu gdzie zimno zostało dotknięte (skóra to największy receptor czuciowy w organizmie).


3. Naukowo

Zimno przez jakiś czas jest wskazane dla zdrowia.

Jak wykazano/jest zalecane zimno wpływa pozytywnie na zwiększenie wydolności układu immunologicznego (czyli zwiększa odporność).

Działa również podczas snu na spalanie tkanki tłuszczowej oraz na samą jakość snu poprawiając ją.
To nie działa u urzędników, których ciała „z radością” gromadzą tkankę tłuszczową. U nich zimno wpływa tak samo jak u każdego człowieka jednak produkują dużo/często kortyzol (hormon stresu), który wpływa dodatnio na gromadzenie tkanki tłuszczowej. Chociaż jeszcze o tym poczytam bo może wynika jakieś „czary mary” i tłuszcz z nich magicznie znika, napiszę o tym TU jeśli doczytam coś nowego.

UPDATE WPISU: Jak obiecałem, dopisuję. „Czary mary” nie wynika u urzędników.
Urzędnicy prawie zawsze tyją przez nadmierne wydzielanie się kortyzolu.
Poczytasz o nim TUTAJ.

Również swędzenie po ukąszeniach komarów zmniejsza się dzięki zwężeniu się naczyń krwionośnych przez wpływ zimna (a dokładnie to naczyń włosowatych). Dzięki temu zabiegowi nie jest transportowane aż tyle histaminy (histamina uwalnia się z komórek tłuszczowych, czyli lepiej nie być grubym), albo w ogóle nie jest transportowana.

Niska temperatura również wpływa pozytywnie na usuwanie toksyn z organizmu.

Ogień

Pokazuję na początku płomień żeby wprowadzić każdego w dobry nastrój, ale o tym na końcu

1. WIĘKSI LUDZIE

Naczynie, które normalnie się spala pozostaje nietknięte jeśli jest w nim woda

To bardziej propozycja wykorzystania ognia do ułatwienia sobie życia w trakcie obozowania albo po prostu spędzania aktywnie czasu na łonie natury.

Wykorzystując ogień możesz zrobić wiele.
Nie będę tu opisywał standardu o pieczeniu kiełbasek i gotowaniu kawy na ognisku.
Opiszę na przykład taką aktywność jak wypalenie prostego naczynia lub jeśli jesteś nastolatkiem możesz przeprowadzić eksperyment, który urozmaici szkolną naukę z podręcznika.

Woda ma ogromną pojemność cieplną

Takim prostym eksperymentem może być sprawdzenie „pojemności cieplnej” jakiegoś obiektu, na przykład torebki foliowej napełnionej wodą.

Ciekawostka:
Ognisko to świetny czas na małe żarty.
Czasem lubię sobie zażartować podczas kursu, który prowadzę mówiąc coś w stylu „siedzimy wokół ogniska, może pośpiewamy, Marysiu zaśpiewaj nam techno”.
Spróbuj (czasem ktoś zamilknie zastanawiając się „co jest grane?”), komuś pomożesz się uśmiechnąć. 🙂

2. MNIEJSI LUDZIE

Często wspominam, że u dopiero rozwijających się dziecięcych mózgów naturalna stymulacja jest ważna.
Pomaga ona poznawać świat i nabywać coraz więcej połączeń nerwowych w mózgu.
Dlatego poznawanie takich zjawisk jak płomień spowoduje, że dziecko pozna je i będzie wiedziało „co to jest”. Wtedy jest mniejsza szansa na wywołanie pożaru np. w domu.
Bardzo często eksperci mówią o poznaniu wcześniej jakiegoś zjawiska/czynności żeby nie poznawać go w trakcie zaistnienia tegoż.

Osoby z dysfunkcjami dzięki pomarańczowym dodatkom w swoim otoczeniu (fragment „naukowo”) mogą patrzeć optymistycznie na przyszłość.
Oczywiście tu należy każdego traktować indywidualnie bo każdy człowiek jest inny.

3. NAUKOWO

W tym miejscu będzie jedynie o kolorze płomienia, który naturalnie jest pomarańczowy (czasem jego wariacje).

Pomarańczowy płomień 🙂

Jak już opisałem krótko kilka kolorów w połączeniu z rekreacją (zielony, fragment „naukowo” i niebieski, fragment „naukowo”) tak teraz wezmę się za kolor pomarańczowy i jego wpływ na człowieka.

Na początku jego opisywania wspomnę, że może być wykorzystywany do stymulowania.
A teraz do sedna.
Kolor pomarańczowy (jak dowiodły badania) powoduje, że człowiek zaczyna patrzeć optymistycznie na przyszłość. Można to zaobserwować w czasie „po ognisku” kiedy to ludzie, którzy w nim uczestniczyli są często radośniejsi i mają więcej energii.

Ciekawostka:
Jest czasem wykorzystywany w reklamach do entuzjastycznego podchodzenia do zakupów.

Woda – naukowo

Ten wpis będzie dość krótki bo tym razem napiszę jedynie naukowe fakty o rekreacji z wodą, a właściwie o już samym przebywaniu w jej bliskości.
Tylko tyle, bo nie chcę nikomu sugerować niczego z nią związanego. Z doświadczenia wiem, że czasem człowiekowi może zabraknąć umiejętności albo rozwagi, wtedy przydarzają się często wypadki.

Teraz jaką formę rekreacji wybierzesz w związku z wodą mam nadzieję, że będziesz dobrze się bawić i będziesz bezpieczny.
A poniżej naukowe fakty w związku z wodą.

Naukowo

Na początku wspomnę jedynie, że ciało człowieka składa się w około 60% z wody, ale mózg już w około 75%.
Tak więc ilość wody w ciele jest duża.

Ale do sedna.

Bliskość wody powoduje wytwarzanie w człowieku takich hormonów jak serotonina (jeden z hormonów szczęścia), dopamina (hormon przyjemności), oksytocyna (hormon więzi).

Z kolei poziom kortyzolu (hormon stresu) obniża się, co jest wykorzystywane w terapii żołnierzy wracających z Afganistanu czy Iraku przy pozbywaniu się „zespołu stresu pourazowego” (w USA).

Co więcej, kolor niebieski wpływa na poprawę skupienia.

Spacerowanie z zapachami

Ten wpis będzie w formie zbioru ciekawostek.
Miłego czytania. 🙂

1. Więksi ludzie

Taki las czasem pachnie słodko

Ciekawostka nr 1
W zależności od pory zapach lasu będzie inny.
Jeśli wybierzemy się do niego w lato będzie on miał inny zapach niż na jesień.
Zapach lasu jest inny także w deszczu, po deszczu, kiedy jest sucho.

Ciekawostka nr 2
W zależności gdzie się mieszka w takim stopniu (chodzi o łatwość) można wyczuć zapach lasu.
Im częściej w nim się jest tym bardziej jest się wyczulonym na jego różne zapachy.

Ciekawostka nr 3
Jeśli ktoś mieszka całe życie w lesie jest w końcu w stanie wyczuć jak różnie pachnie. To często bardzo fajne bo człowiek w takim wypadku jeśli wędruje sobie przez las jest w stanie (bardzo minimalnie) odnaleźć się dzięki zapachowi.
Jeśli jesteś ciekaw to zachęcam do spaceru po lesie sosnowym, jeśli gdzieś wydziela się żywica poczuje się wtedy słodki zapach.
Jeśli nie wiesz jak słodki może być, nie przejmuj się tym bo jest on bardzo intensywny, wyczujesz go na pewno.

Ciekawostka nr 4
Od kiedy zacząłem już jako wolontariusz prowadzić grupy ludzi do miejsc, gdzie człowiek rzadko bywał zauważałem, że ludzie mieszkający i przebywający całe życie w mieście zwykle na drugi dzień zaczynali doświadczać lekkiego bólu głowy albo jakiegoś innego dyskomfortu.
Zwyczajnie ich naczynia krwionośne (włącznie z tymi w mózgu) zaczynały dostarczać o wiele większe dawki tlenu do ich mózgów, do których nie byli przyzwyczajeni. Co w pewnym momencie skutkowało małym bólem głowy, jednak wystarczyło w takim wypadku na chwilę się położyć (niektórzy też drzemali), a po wstaniu wszystko było nawet lepiej niż w ogóle przed przyjściem.


2. Mniejsi ludzie

Ciekawostka nr 5
Można to „pachnięcie” drzew wykorzystać do stymulacji rozwijającego się mózgu.
Wystarczy wybrać się do lasu w miejsca, gdzie leżą stosy ściętego drzewa.
Wtedy wystarczy powąchać każdy wybrany rodzaj (nie rozdrabniajmy się na gatunki) i zacząć go opisywać swoimi słowami.

Gdzieś na tym terenie była „str. dośw. roln.” nazwana na szybko podczas siedzenia nad mapą przez jednego człowieka „stara doświadczalna rolnicza”

Ścięte drzewa, sosny pachną (wszystko to używane przeze mnie nazewnictwo) słodko, liściaste trawiasto, dęby „chemicznie”. Żeby odnaleźć się w rodzajach danych bodźców wystarczy nadać im jakieś nazwy.

Okorowane sosny pachnące słodko


3. Naukowo

Ciekawostka nr 6
Drzewa „ostrzegają się” o jakimś negatywnym zjawisku dla nich poprzez substancje eteryczne.
Takimi negatywnymi zjawiskami mogą być roślinożercy zjadający liście lub wycinka.

Ciekawostka nr 7
Bullying albo znęcanie się werbalne.
Rośliny potrafią odczuwać wpływ słów.
Jak wykazał eksperyment przeprowadzony przez sklep IKEA (sieć sklepów IKEA) rośliny są podatne na „złe” słowa.

Ciekawostka nr 8
Jeśli ktoś pali to jego zapach może być wyczuty z daleka przez osobę, która nie pali.

„Herbatka” z igieł sosnowych

[1. Uwaga, nie jestem lekarzem i wszystkie informacje z kategorii „naukowo” przeczytałem, a wam przekazuję je w uproszczeniu.
2. Uważaj z piciem „herbaty” z igieł sosnowych – jeśli całe życie odżywiasz się niewłaściwie to po dawce zdrowej żywności może wystąpić np. ból głowy lub inny nieprzyjemny skutek.
3. Jeśli chcemy spożywać coś np. z sosny to lepiej to opłukać,  ponieważ różne zanieczyszczenia mogły na tym osiąść.
4. Jak zwykle wszystko w opisywaniu staram się upraszczać.]

Wywar z igieł sosnowych świetna odskocznia od gotowych herbat, kawy itp. gotowana podczas małej i większej wyprawy.
Świetny pretekst do zrobienia sobie takiej.

Co więcej, niesamowita większość ludzi uznaje taki napój za coś super i nieznanego.

„Herbatka” z sosny

Poniżej opiszę 3 kategorie o tym, czyli te co zwykle:
1. Więksi ludzie
2. Mniejsi ludzie
3. Naukowo

1. Więksi ludzie

Plan jest taki.
Wyprawiamy się gdzieś daleko, albo blisko (zależy od możliwości) i fajnie by było napić się czegoś pierwotnego tak jak dawniej ludzie to robili.
Zrobienie sobie „herbatki” sosnowej do picia, może być dobrym pretekstem do wyjścia, a także przypieczętowaniem wypadu w „dzicz”.

Wypawa może być nawet blisko, bo na każdej można znaleźć takie widoki

Jak ją zrobić? Nic prostszego.
Wystarczy zerwać igły z sosny, zagotować wodę, dodać te igły do wrzątku (nie gotujemy ich) i odstawiamy na kilka minut.
To najprostszy przepis.

Jaki ma smak taki wywar?
Sam mogę opisać go jako lekko żywiczny, więcej smaku nie czuję w tym.
Choć niektórzy ludzie opisują jego smak jako „słodkawy”.

Czemu taka różnica we wrażeniach?

Każdy człowiek ma jakąś określoną wysokość tolerancji na daną substancję (uprościłem do tylko substancji).
Jedni czują coś bardziej, a inni mniej.
Na moim przykładzie mogę powiedzieć, że mam wyższą tolerancję na kapsaicynę (substancja sprawiająca, że ostre papryczki są ostre), a także mniejszą wrażliwość na pobudzające właściwości yerba mate. Znam jednak ludzi, którzy po dotknięciu ostrej papryczki cierpią albo są też tacy, którym wystarczy tylko pół płaskiej łyżeczki yerby, aby być niesamowicie pobudzonym.

Ostra papryczka habanero – to kapsaicyna powoduje, że jest ostra

2. Mniejsi ludzie

W tym wypadku można włączyć dziecko do przygotowania takiej „herbatki” w domowych warunkach.
Atrakcyjność całego procesu przygotowania jest w dużej mierze zależna od narracji jaką stworzy dziecku dorosły.

1. Wystarczy zagotować wodę w czajniku.
2. Włączyć dziecko w przygotowanie igieł (oberwanie ich z gałązki i opłukanie ich)
3. Zalać przygotowane igły zagotowaną przed chwilą wodą i odczekać chwilę żeby całość się zaparzyła (ma lekko żółtawy kolor).
4. Przelać taką wodę do kubków, po czym komentować wrażenia smakowe i węchowe podczas picia. Tyle ich będzie na ile fantazja pozwala.

To tylko przykład.

3. Naukowo

To jest ta kategoria, którą ostatnio bardzo polubiłem.
Wymienianie naukowych podstaw jakiegoś określonego działania. 🙂

Z czego składa się taki napar z igieł sosnowych?
Skupię się tu tylko na jednym składniku – Witamina C.
Jak każdy może wie wpływa ona pozytywnie na odporność (o tym możecie poczytać pewnie wszędzie), ale sam chcę się skupić na jej uczestnictwie w produkcji kolagenu.

Kolagen jest obecny w skórze, chrząstkach, więzadłach, nerwach i rogówce oka.

Zbudowany jest z łańcuchów białek, które są razem skręcone.
Wraz z wiekiem ta budowa rozluźnia się dzięki czemu u starszych ludzi można zobaczyć na przykład zmarszczki. Z wiekiem a za tym stopniem rozluźnienia tej budowy (kolagenu) mogą być obecne problemy ze wszystkim tym gdzie znajduje się kolagen.

Powłoki mielinowe
To (przyznaję) bardzo mnie zaciekawiło.

Kolagen występuje również w nerwach (dokładnie to powłoki mielinowe – taka izolacja wokół nerwów).
Przeczytałem (wiele stron, tylko żeby skrócić to tu 😀 ), że kolagen jest uczestnikiem procesu remielinizacji. Z tego wynika, że wszyscy którzy chcą zregenerować sobie nerwy mogą dostarczać do organizmu (bezpośrednio) kolagen lub suplementować witaminę C.

Spacerowanie po lesie

Tu spora część będzie naukowa bo o samym spacerowaniu niewiele można (według mnie) napisać. 🙂
Chyba, że połączymy to spacerowanie z innymi formami rekreacji.
Ale po kolei.

1. Więksi ludzie

Spacerowanie

Zwykłe spacerowanie po lesie zwłaszcza w milczeniu może być wstępem do spotkania ze zwierzętami.
W takim wypadku jest małe ryzyko, że natkniemy się na stado dzików co może być niebezpieczne, ale opiszę jedynie pozytywy z tego na moim przykładzie.

Te dziki z młodymi były za ogrodzeniem, lichym ale zawsze jakimś

[Uważaj na dzikie zwierzęta! Nigdy się nie skradaj! Wystraszone zwierzę nie mając innej opcji do wyboru może zaatakować!]

Czasem lubię wyjść sobie do lasu po deszczu kiedy ściółka jest wilgotna i nie szeleści.
Wtedy nie robię żadnego hałasu.
Raz wyszedłem w takim czasie i kiedy chodziłem sobie po lesie wyszedł dosłownie przede mną kozioł (mąż sarny, a jeleń to mąż łani).
Ot tak wyszedł sobie na drogę.
A żeby go nie spłoszyć nie ruszałem się.

Zwierzęta ogólnie nie ogarniają, że stoi sobie człowiek dopóki ten się nie rusza i jest ubrany przynajmniej dwukolorowo (w moim przypadku czarna góra i często zielony dół).
Dopiero zobaczą go jeśli ten się poruszy, co zrobiłem kiedy napatrzyłem się na dzikie zwierzę i chciałem żeby sobie poszło.

Także można przeżyć coś cudownego nawet podczas zwykłego spaceru po lesie. 🙂


Tropienie

Wbrew pierwszemu skojarzeniu nie trzeba hasać po krzakach i wydziwiać (choć to jest w jakiś sposób przyjemne).

Jeden czerwony okrąg to paśnik, drugi między nim a rzeką to tropy. Zgadnij gdzie może być wodopój.

Można zabawić się z mapą.
Wystarczy wynaleźć na mapie np. paśnik i jakąś pobliską rzekę.
W takim wypadku można już zacząć spacerować po leśnej drodze między tymi dwoma i wypatrywać oznak przebiegania zwierząt.
Żeby wyznaczyć dokładniej gdzie może być ich wodopój wystarczy od tego paśnika przez miejsce znalezienia tropów narysować linię prostą i VOILA!

Teoretycznie znaleźliśmy  zwierzątkową pijalnię wody.

Skrzyżowanie dróg „kostkowców” z „dokolanami”, czasem tak wyglądają tropy, a nazwę wystarczy dać jakąkolwiek zwierzętom żeby uporządkować sobie wszystko

2. Maluchy

Tutaj sprawa jest niesamowicie prosta!
Małym dzieciom wystarczy pokazać np. korę na drzewach i pozwolić żeby jej dotknęły.
To samo z mchem.
A jeśli mech rano jest  mokry a za dnia jest suchy to tym fajniejsze odczucia.

Czemu tak?

Ponieważ skóra to receptor, który odpowiada za odbieranie bodźców dotykowych (upraszczam, nie mam zamiaru bawić się w szczegóły).
Kiedy taki dotyk zaistnieje, wtedy jest odbierany i informacja o nim jest przesyłana do mózgu.
Im więcej takich bodźców tym lepsze tworzy się połączenie nerwowe.

 

3. Naukowo

Zieleń

Działanie zieleni na układ nerwowy
Sam kolor zielony wpływa kojąco na układ nerwowy.
Co za tym idzie działa relaksująco, redukuje stres i ból.
Dlatego przy natłoku zajmujących myśli zwykły spacer po lesie pomoże skupić się na tej jednej z nich.

Fitoncydy

To substancje eteryczne wytwarzane przez rośliny (mówię tylko o lesie).
Przejawiają różne działanie: bakteriobójcze, bakteriostatyczne (hamują proces rozmnażania się), grzybobójcze, fungistatyczne (fungus – łac. grzyb). Mogą również oddziaływać również w jakimś stopniu na wirusy.
Dalej o ich działaniu, stymulują wytwarzanie i pomagają przepływać żółci, poprawiają ukrwienie.

Ogólnie mnóstwo wynika korzyści ze spacerowania po lesie dzięki tym fitoncydom, ale skupię się na tym lepszym ukrwieniu.

W lesie powstało mnóstwo moich pomysłów na deal`e (taki slang), negocjacje cen, projektów itd.

Jak wiadomo krew zaopatruje komórki naszego ciała (w sumie każdego) w tlen tym samym dotleniając je.
Jeśli tak to fitoncydy działając ku polepszeniu ukrwienia przyczyniają się do dotlenienia naszych komórek, w tym komórek mózgowych.
Idąc dalej za tym, fitoncydy powodują to, że jesteśmy bardziej kreatywni.

Czyli spacery po lesie powodują to, że mamy bardziej wydajne mózgi i jesteśmy spokojniejsi.